symbiotic

Osiris was de Egyptische God voor zowel de dood als het leven. Op een verse koeienvlaai groeien de fijnste paddestoeltjes. Een lekkere cocktail bevat naast zoet toch ook altijd een zuur element en gaat het cliche niet dat in het leven niets zwart wit is? Deze dualiteit die we overal rondom ons terugvinden, zelfs opzoeken, is een constante in het werk van Wouter Steel. Zowel qua thematiek als qua uitwerking. Stilistisch moeilijk te categoriseren schippert zijn oeuvre tussen pop-surrealisme, hedendaags realisme, etnografie, exotisme, urban, pop- culture enz... Deze verfijnde ingredienten worden overgoten en gebonden met Steel’s trademark saus. Eeen saus die dus zowel zoet als zuur is, hapklaar met een pikante nasmaak die niet enkel in je gehemelte maar in je hele zijn ontploft.

Het werk dat Steel in het kantelmoment 2020 heeft gecreeerd probeert de allesbehalve eenzijdigheid van de wereld rondom hem te verbeelden met kleurige monumentale psychedelica. Archimboldo op LSD. Schilderijen die van op een afstand echo’s oproepen van tribale maskers en iconische silhouetten. Bij nader onderzoek ontdekt de toeschouwer dat deze groteske beelden bevolkt worden door een microcosmos van figuraties uit Steel’s popnostalgie. De kunstenaar is geboren mid 70’s en dat voel je; fantasierijke personages uit films en computergames maar net zo goed blinkend plastieken gadgets en rubber speelgoed komen aan bod. Verwacht echter geen zeemzoete nostalgietrip, deze figuraties zijn slechts een paar elementen in de spannende en licht veronrustende wereld waar Steel ons in uitnodigd. Witte poedels met een pluizige vacht als een wolk van een suikerspin, vleeskleurige high-gloss Pokemons, slagroomtaarten en blinkende vetkuiven...allemaal passeren ze de revue.

Steel werkt dus in een hedendaags kader maar zijn werkmethode is eerder klassiek. Olie op doek, tekening overgebracht met een raster, gelaagd uitgewerkt met dun geschilderde schaduwpartijen en opgehoogd wit. Deze traditionele manier van werken werkt wonderwel samen met de inspiratie die hij uit de wereld rondom hem put. Een gelaagde mix, net zoals het leven zelf.

Wouter Steel (Leuven, 29-07-74) leeft en werkt vanuit Antwerpen. Hij wordr vertegenwoordigt door Apex Gallery in Antwerpen. Naast verchillende solo-en groepstentoonstellingen in binnen en buitenland heeft hij regelmatig verchillende samenwerkingen en opdrachten zoals met o.a. Walter Van Beirendonck en Stella Artois. Sinds vorig jaar wordt zijn werk ook gebruikt voor het ontwerpen van Tshirts, skateboards en stickers. Naast schilderen is Steel ook docent en coordinator modeltekenen aan de mode- afdeling van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen.

5-Minuten-collages, die als initieel doel hebben om de beweging van je duim te doen vertragen tijdens het scrollen doorheen een Instagram-feed. Net voldoende om je brein te doen kiezen : ‘Vind ik dit beeld leuk genoeg of om te bekijken of niet’.

De Antwerpse collagemaker Patteef (09-11-1974) mixt oude meesters en populaire cultuur, met een minimum aan tools en tijd. Door het proces te limiteren tot de essentie ontstaat een ‘What you see is what you get.’ en daardoor ook duidelijkheid rond de intentie. De montage krijgt vorm op een iPhone en moet klaar zijn binnen een tijdsbestek van slechts 5 minuten. Wat begon als een tijdverdrijf op het toilet valt niet beter te beschrijven als shit-art at best. Een samengesteld beeld wat je doet kijken naar de verschillen en de gelijkenissen van het toen en nu.

Met 1miljard maandelijkse gebruikers wereldwijd was het onvermijdelijk dat Instagram de kunstwereld mee zou veranderen. Het sociale fotoplatform werd lang door de buitenstaander beschuldigd van het aanwakkeren van een narcistische selfie-cultuur. Maar in galerieën laat onderzoek zien dat de negatieve aspecten ruimschoots opwegen tegen de positieve. Instagram en zijn gebruikers veranderen de manier waarop we onze bezoeken aan tentoonstellingen ervaren en delen, hoe we naar kunst kijken.

Het platform biedt een globaal podium voor een nieuwe generatie die speelt met de beeldvorming, op een digitale manier. De eigentijdse collage is daar één facet van. Grappig, provocatief, ziekmakend, balancerend op de rand van wat de de algoritmes toestaan. Patteef triggert om door het surrealistisch samengestelde beeld te kijken naar thema’s die zich niet laten vangen in slechts één tijdvak.

Als tattooverzamelaar speelt Patteef in 2020 met wat de subcultuur ons aanreikt. Rolmodellen die door weinig meer dan het showcasen van de aangebrachte inkt op hun lichaam een grote online fanbase ontwikkelen, verschijnen als muzen centraal in klassieke werken.

Steel en patteef zweven door dezelfde maalstroom van prikkels en triggers, ze morphen, snijden, dupliceren, versmelten... Uit de overdaad van beeldmateriaal waarmee we dagelijks worden murwm geslagen snijden ze de lekkerste stukjes. Waar Steel met deze beeldsnippers zal sculpteren om zo tot een homogeen beeld te komen, zal Patteef een bijna pamfletaire in your face collage maken.

Steel wringt, sleurt en vecht met zijn werk, dit proces kan meerdere weken duren. En ondanks het gebruik van hedendaags beeldmateriaal blijven zijn werken in essentie olieverfschilderijen op doek. Bij Patteef daarentegen is de collega het werk op zich. De idee en het intuitief aanvoelen van op het eerste zicht onzichtbare links tussen beeld en kleur, inhoud en vorm...dat is de taal die hij spreekt.